Er gebeurd enorm veel de laatste weken. Te veel eigenlijk wat ik zelf maar amper bij kan houden. Ik prop en prop het maar op. twee weekende terug had ik een keuring voor het aangepast skiën helaas ben ik afgewezen vanwege me aandoening. Dit kwam gewoon aan als een baksteen. Niet omdat het de eerste nederlaag was die week maar de tweede al. Het stapelt gewoon enorm op. Dus ik mag niet mee gaan doen met ski wedstrijden helaas. Dat is een enorme domper. De domper er na is. Ik ga ook niet meer mee trainen met de NSKIV in 2014 omdat ik dus niet mee mag doen met wedstrijden en die trainingen zijn daar speciaal voor bestemd. Ik vind het gewoon jammer. Meer omdat ik het zo leuk vind skiën. Me zelf vertrouwen krik ik er enorm mee omhoog. En ik durf echt al veel meer dan een paar jaar geleden. Dus gewoon BALEN... Geen IPCAS wedstrijden voor mij dus.
Ik probeer het maar bij me neer te leggen en ga eens bedenken wat ik er nu mee ga doen. Stoppen zie ik ieder geval nog niet zitten op dit moment. Ik wil namelijk nog gewoon gaan skiën maar dan wanneer ik zin heb. Ik ga ieder geval binnen kort lekker op vakantie en daarna met een hoofd wat in de sneeuw hangt de operatie te gemoed en dan ga ik daarna maar eens flink uitzieken en 3 maanden afkicken en daarna zie ik wel weer hoe en wat ik ga doen. Stil zitten ieder geval niet!
Van de week ben ik naar het AZM geweest ivb overleg over de operatie die komen gaat. Er is 3 a 4 uur geplant voor mij en de operatie zal enorm zwaar zijn. Juk dus daarna ook flink misselijk waarschijnlijk. Maar dat is een zorg voor dan. Ik ben goed door de keuring gekomen en als ik opgenomen word ga ik een 1 persoons kamer krijgen en als die niet vrij is een 2 persoons. Gelukkig geen 4 persoons kamer. Voordeel weer van mijn aandoeningen haha.
Verder heb ik vandaag goed werk verricht thuis in me huisje na wat geklooi met de KPN (wat nog niet werkt) Heb ik mijn woonkamer wat veranderd. En is het nu veel ruimer en kan ik lekker buiten loeren als ik ziek op de bank lig. Of als ik een baal dag heb. Ik ben nu super gesloopt en zelfs met koppijn van de vermoeidheid dus ik ga maar eens lekker mijn bed een bezoekje brengen en dan morgen weer een nieuwe dag met nieuwe dingen op de planning.
1 opmerking:
Linda toch, wat vind ik dit vreselijk voor je zeg, kijk je uit naar iets wat je heerlijk vind om te doen, gaat het feest niet door, een afwijzing nog wel, moeilijk te verteren, dat begrijp ik heel goed. Blijf ondanks dat je positiviteit volhouden en er komt zeker wel iets voor in de plaats, zo'n vechtertje ben jij wel.
Wens je alvast veel sterkte voor de operatie, hou je taai he...!!
Groetjes, Wietske
Een reactie posten