Sinds half verwegen de week is me lijf een beetje in elkaar gestort. Ziek zwak en misselijk na zeg maar gewoon kots misselijk. Door het vele braken (pogingen) zijn me kaken ook verrekt heel erg fijn zo aandoening hebben wat op voorgrond staat hypermobiel... Auw... Mijn mond is dus even gesloten de komende dagen hopelijk. En zakt de misselijkheid enzo ook weg.
Vanmorgen een spoed afspraak bij de uroloog beetje vaag gedoe. Me bloed was zelfs nog beter dan toen ik in het ziekenhuis was. In me urine zat een hoop zooi (ow echt... dat wist ik zelf ook al) en de echo zag er goed uit. Ik moest maar weer bellen als ik koorts had en koude rillingen.... En over het eten tja... dat kon daar niet van komen. Of wel dan moesten we de kweek afwachten maar dat duurt een paar dagen tot een week. Je word dus weer hondsberoerd naar huis toe gestuurd met de mededeling zoek het maar uit en droog en honger maar verder op omdat je gewoon te misselijk bent en een blok in je maag hebt liggen idee.
Mijn onderzoek van de komende week ook maar afgebeld want tja wat wil je als je zoveel liter moet drinken en het nu al amper niet kan drinken dat werkt dus niet echt.
Ik denk dat ik de komende tijd maar onder me schelp ga zitten en daar de boel eens flink onder ga janken. Daar ben ik zelfs nog te moe voor....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten