Het duurde even een dagje voordat ik het blogje kon plaatsen. Gisteren lukte het niet meer ik was namelijk helemaal kapot toen ik thuis kwam. Vandaar dat ie er nu pas is.
Gisteren moest ik me om kwart over 8 melden in het AZM (Maastricht) half 7 zat ik al braaf in de taxi en hoera de chauffeur was gezellig en ik ook! Geen ochtend humeur =).
Het was onderweg erg mistig maar gelukkig geen files tot Maastricht alleen laatste stukje duurde wel erg lang. Ik kwam ook een kwartier te laat op mijn afspraak. Jammer dan ik was vroeg zat vertrokken voor mijn doen. Al snel was ik aan de beurt. en kreeg ik een hoop draden om me heen en in me geloosd. Uit eindelijk kwam er een kastje aan me te hangen met mijn naam erop. En op de knopjes stonden plaatjes met drinken, plassen, kramp, lopen en druppels verlies. Die moest je indrukken als je wat ging doen. Oke vooruit is goed. Na dat ik even een uur bij moest komen op een bank met hele fijne kussens (kon amper zittne van de pijn). Begon mijn kastje te flippen en kon ik weer terug. Weer in orde gemaakt en ik kon weer gaan. Om mijn zes uur vol te maken. Tot drie uur in de middag was ik vriendjes samen met dat kastje. WAT EEN RAMP! Ik kon soms wel janken zo pijn deden sommige draadjes. BAH! Na een hoop gemopper in mezelf ben ik naar de bus gegaan en ben ik maar naar de stad gegaan om me daar te vermaken. Gelukkig was het mooi weer dus dat is al snel goed bij me. Na wat gewinkeld te hebben en uit mijn stoel gestuiterd te zijn (rot klinkers in Maastricht). Had ik het hier ook helemaal gehad. Of te wel geen succes met dit onderzoek naar een stad te gaan met veel klinkers. Dus naar een broodje hamburger en een drankje ben ik maar even gewoon rustig op terras gaan zitten en heb ik me over gegeven aan het rust momentje. PFF had het totaal gehad. Voelde me totaal niet goed. Bleek, moe, flauw na ga maar zo door. En vooral BUIKPIJN en RUGPIJN! Rond kwart over 2 heb ik de bus maar weer gepakt naar het AZM die reis was echt verschrikkelijk. Voor de afwisseling had ik weer zo stoeprand rijdende chauffeur. Gelukkig zaten er dit keer gordels in de bus =) dus zat ik veilig vast! klein half uurtje later zat ik weer in het AZM en werd ik vrij snel bevrijd van mijn kastje en draden. En oef het ging meteen een stuk beter daarna. En werd mijn afspraak van 11 november verplaats naar een afspraak voor nu over 2 weken. Iets zegt me dat het niet oké is. Maar dat snap ik ook wel die buikpijn sloopt me gewoon. Kan er gewoon haast niet meer tegen. Het vreet me iedere dag zo enorm veel energie. Moe opstaan en moe naar bed toe. Ik wil wel eens dat het over gaat eigenlijk.
gelukkig was de taxi er te vroeg en kon ik mooi op tijd naar huis toe. Was al aan het weg dompelen in de taxi maar madam wou wakker blijven. Bij thuis komst was ik meteen ook weg lande op me bed en weg was ik een half uur. Daarna knapte ik weer aardig op. Rustig avondje bij komen want dinsdag is het weer een lange dag! Met nieuwe doelen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten